Μπιλ Γκέιτς: «Η AI τρέχει πιο γρήγορα από την κοινωνία – πρέπει να αποφασίσουμε τι θα μείνει ανθρώπινο»
Ο άνθρωπος που για χρόνια έβλεπε στην τεχνολογία ένα από τα ισχυρότερα εργαλεία προόδου εμφανίζεται πλέον ιδιαίτερα ανήσυχος για την ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται η τεχνητή νοημοσύνη. Ο Μπιλ Γκέιτς προειδοποιεί ότι η AI προχωρά πολύ ταχύτερα από την ικανότητα κυβερνήσεων και κοινωνιών να διαχειριστούν τις συνέπειές της και ζητά ένα νέο πλαίσιο κανόνων, σε εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο.
Σε νέο εκτενές άρθρο του, αλλά και σε συνεντεύξεις που παραχώρησε με αφορμή την παρέμβασή του, ο συνιδρυτής της Microsoft περιγράφει μια τεχνολογική μετάβαση που, όπως υποστηρίζει, μπορεί να αλλάξει δραστικά την αγορά εργασίας, την ασφάλεια, την εκπαίδευση και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν με την τεχνολογία.
Η ανησυχία του δεν αφορά πλέον μόνο το μακρινό μέλλον. Ο Γκέιτς λέει ότι οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών τον έχουν κάνει να επιθυμεί, για πρώτη φορά στη ζωή του, μια νέα τεχνολογία να εξελίσσεται πιο αργά. Ιδιαίτερα τον προβληματίζει η ικανότητα των σύγχρονων συστημάτων AI να εκτελούν ολοένα περισσότερες εργασίες, αλλά και να χρησιμοποιούνται για κυβερνοεπιθέσεις, απάτες, deepfakes και δυνητικά επικίνδυνες βιολογικές εφαρμογές.
Το «Human Reserved» και οι δουλειές που δεν θα αναλάβουν οι μηχανές
Από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις του είναι η ιδέα των «Human Reserved» θέσεων εργασίας, δηλαδή επαγγέλματα ή δραστηριότητες που θα μπορούσαν τεχνικά να εκτελούνται από AI, αλλά η κοινωνία θα αποφασίζει ότι πρέπει να παραμείνουν στους ανθρώπους.
Ο Γκέιτς παρομοιάζει την ιδέα με τα φυσικά καταφύγια. Όπως υπάρχουν περιοχές στις οποίες η ανθρωπότητα θα μπορούσε να κατασκευάσει δρόμους ή κτίρια αλλά επιλέγει να μην το κάνει, έτσι θα μπορούσαν να υπάρξουν και δραστηριότητες στις οποίες η τεχνολογική αυτοματοποίηση θα θεωρείται ανεπιθύμητη. Μεταξύ των παραδειγμάτων που συζητά περιλαμβάνονται η φροντίδα παιδιών και ορισμένες λειτουργίες που απαιτούν ανθρώπινη κρίση και παρουσία.
Παράλληλα, προτείνει να εξεταστεί η φορολόγηση της AI και των ρομπότ, ώστε ένα μέρος της οικονομικής αξίας που δημιουργεί η αυτοματοποίηση να επιστρέφει στην κοινωνία και να χρηματοδοτεί την προσαρμογή των εργαζομένων στις νέες συνθήκες.
Από την Ουάσιγκτον στο Πεκίνο
Ο Γκέιτς θεωρεί ότι η απάντηση δεν μπορεί να αφεθεί αποκλειστικά στις ίδιες τις εταιρείες τεχνολογίας. Ζητά νέους εθνικούς θεσμούς που θα μπορούν να συντονίζουν ζητήματα AI τα οποία διαπερνούν διαφορετικούς τομείς — από την απασχόληση και την υγεία έως την ενέργεια και την εθνική ασφάλεια.
Ταυτόχρονα, τάσσεται υπέρ ενός νέου διεθνούς οργανισμού για την AI, με ρόλο αντίστοιχο εκείνων που δημιουργήθηκαν για την πυρηνική ασφάλεια ή τη διεθνή αεροπλοΐα.
Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η πρόθεσή του να συναντήσει τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ τον Νοέμβριο, προκειμένου να συζητήσουν διεθνείς δικλίδες ασφαλείας για την τεχνητή νοημοσύνη. Ο Γκέιτς υποστηρίζει ότι μια αποτελεσματική παγκόσμια στρατηγική θα πρέπει να περιλαμβάνει και την Κίνα, παρά τον έντονο τεχνολογικό και γεωπολιτικό ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ.
Το παράδοξο είναι ότι ο Γκέιτς δεν εγκαταλείπει την αισιόδοξη πλευρά της AI. Εξακολουθεί να θεωρεί ότι η τεχνολογία μπορεί να επιταχύνει σημαντικά την πρόοδο στην υγεία, την εκπαίδευση, τη γεωργία και τις δημόσιες υπηρεσίες. Το ερώτημα, πλέον, δεν είναι αν η AI μπορεί να δημιουργήσει τεράστια οφέλη. Είναι αν οι κοινωνίες θα προλάβουν να θέσουν τους κανόνες πριν η τεχνολογία διαμορφώσει από μόνη της τους νέους κανόνες του παιχνιδιού.
